Krzyż był pierwotnie okrutnym narzędziem egzekucji. Gdy rzymski namiestnik Piłat, uginając się pod naciskiem narodu żydowskiego, skazał Jezusa na śmierć, żołnierze zaprowadzili Jezusa na miejsce zwane Golgotą, gdzie Go ukrzyżowali. Biblia podaje również, że obok Jezusa ukrzyżowano dwóch przestępców,-jeden po lewej stronie, drugi po prawej stronie. To pokazuje, że w czasach Jezusa krzyż był jedynie środkiem karnym stosowanym wobec przestępców; nie posiadało niczego godnego pochwały, a już na pewno nie zasługiwało na szacunek.
Jednakże ukrzyżowanie i późniejsze zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa trzeciego dnia stanowiło Boski plan zbawienia zlecony przez Boga od samego stworzenia świata. Jak przepowiedział prorok Izajasz: „Zaprawdę, On dźwigał nasze smutki i dźwigał nasze boleści, a mimo to uważaliśmy Go za zranionego, uderzonego przez Boga i udręczonego. On jednak został zraniony za nasze przestępstwa, starty za nasze winy. Spoczęła na Nim kara za nasz pokój i w Jego ranach jesteśmy uzdrowieni. Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, zbłądziliśmy, wszyscy jeden na swoją drogę, a Pan zwalił na niego winę nas wszystkich... A jednak spodobało się Panu Go zmiażdżyć; zasmucił go, gdy złożyłeś jego duszę w ofierze za grzech...”
Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Pan Jezus Chrystus wypełnił Boży plan odkupienia ludzkości; wychodząc z męki krzyża, zatriumfował nad śmiercią i osiągnął chwałę. W rezultacie wielu zaczęło uważać krzyż za symbol chwały i zbawienia.